Tuesday, December 16, 2014

Swieto dziekczynienia- Thanksgiving :)

Swieto Dziekczynienia w Ameryce przypada na czwarty czwartek listopada. W tym roku byl to 27 listopada. Jest to uroczystosc obchodzona w celu upamietnienia pierwszego Dziekczynienia, ktore prawdopodobnie pierwszy raz mialo miejsce w kolonii Plymouth w 1621 roku. Geneza Swieta Dziekczynienia wiaze sie z grupa angielskich separatystow (odlam anglikanizmu), ktorzy osiedlili sie w Plymouth w stanie Massachusetts w 1620 roku. W 1621 roku po zebraniu obfitych plonow uczcili to wydarzenie z miejscowymi Indianami, ktorzy pomogli im przetrwac sroga zime, skladajac Dziekczynienie Bogu za przetrwanie.Glownym daniem uczty byly indyki. W 1863 roku prezydent Stanow Zjednoczonych Abraham Lincoln oglosil swieto dziekczynienia swietem narodowym. Swieto ma wymiar narodowy oraz religijny. W tym dniu Amerykanie dziekuja Bozej Opatrznosci za wszelkie otrzymane laski. Jest to swieto bardzo rodzinne, podczas ktorego przy uroczystej kolacji spotykaja sie czesto pokolenia rozsiane po wielkim terytorium Stanow Zjednoczonych. Kolacja poprzedzona jest dziekczynna modlitwa. Dziekczynienie wiaze sie rowniez z ulaskawieniem jednego indyka przez urzedujacego prezydenta USA. Tradycyjne potrawy na stole w tym dniu to oczywiscie przede wszystkim indyk, podawany z sosem zurawinowym, z pieczonymi ziemniakami lub ziemniakami puree oraz ciasto dyniowe.

Tegoroczne Swieto Dziekczynienia bylo dla mnie jednoczesnie pierwszym w zyciu. Bylam odpowiedzialna za zorganizowanie uroczystej kolacji dla rodziny. Przygotowania byly dlugie, ale bardzo przyjemne. Debiutowalam, jesli chodzi o przyrzadzenie indyka, wiec troche sie stresowalam, ale indyk wyszedl przepyszny :) Nasza kolacje poprzedzila modlitwa dziekczynna, ktora poprowadzil Majk, jako glow domu, oprocz indyka na stole znalazlo sie puree ziemniaczane, sos zurawionowy, sos, jablkowy, ciasto dyniowe oraz potrawy wegetarianskie, przygotowane przeze mnie, specjalnie dla mamy Majka, ktora jest wegetarianka. Do kolacji podalam rowniez biale wino :) Jak na moj debiut, wszystko wyszlo rewelacyjnie :)

                                                                                                                                                                

Thanksgiving in America falls on the fourth Thursday in November. This year it was November 27th. It is a holiday celebrated to honor the first Thanksgiving, which probably was in Plymouth colony in 1621. A genesis of Thanksgiving is related with British, Separatist group (a faction of Anglicanism), who settled in Plymouth in Massachusetts in 1620. They celebrated with Indians, who helped them to survive a severe winter in 1621 after collecting a good harvest to thanks God for survival. The main dish of the feast was a turkey. The President of the United States, Abraham Lincoln in 1863 announced a Thanksgiving as a national holiday. This holiday has a national and religion dimension. Americans thanks God on this day for all blessings. It is a very familiar holiday, when often at tables whole family generations meet, who normally live in different parts of the US. A supper is preceded by a thanksgiving prayer. Thanksgiving is also related with turkey pardon by President of the US. Traditional dishes at the table on this day it is of course turkey, served with cranberry sauce, baked potatoes or puree potatoes, and pumpkin pie. 

This year Thanksgiving was for me a first in my life. I was responsible for preparing a family supper. Arrangements were long, but very nice. I debuted in preparing turkey so I was a little bit stressed, but at the end turkey was delicious:) Our supper was preceded by a thanksgiving prayer, which was leaded by Mike, as a head of the house. I served a turkey, potatoes puree, cranberry sauce, apple sauce, pumpkin pie and vegetarian dishes, prepared by myself, special for Mike's mom, who is a vegetarian:) I also served a white wine to complete supper:) I assume, that as for my debut everything went very well:) 






Monday, December 15, 2014

Halloween

Niedaleko naszego domu jest sklep, ktory jest otwarty na miesiac przed halloween i jest tam cale mnostwo wszelkich strojow i gadzetow o tematyce halloween. Mozna sie przestraszyc, wchodzac juz do tego sklepu, bo oczywiscie sceneria jest duchowa i przerazajaca. W dzien halloween, sklep byl oblegany, pewnie wiekszosc tak jak my czekala az do ostatniej chwili na zakup strojow. Razem z Majkiem dokonalismy wyborow. Ja zostalam czarownica, natomiast Majk slynnym w Ameryce wujkiem Samem. Zalozylismy nasze stroje i w cudownych humorach pojechalismy do Greenville. Greenville to miasteczko studenckie, poniewaz znajduje sie tam Uniwersytet Wschodniej Karoliny, bardzo znany i dobry w tej okolicy. Ulice tej nocy chyba wszedzie byly zapelnione przebranymi ludzmi w doborowych humorach. My te noc spedzilismy w kilku klubach na ulicy, przypominajacej cos w rodzaju „Mazowieckiej” w Warszawie. Bawilismy sie wysmienicie, alkoholu tez nie wylewalismy. W jednym z klubow typu „harlem” po kilku moich ulubionych tu drinkach Long Island bawilam sie tak dobrze jak na polskiej biesiadzie, co uwiecznil na filmie moj Majk :D Podsumowujac moje pierwsze halloween w Ameryce musze napisac „przezyj to sam”. Mimo, ze w Polsce pojawia sie to „nietolerowane” przez kler swieto, sa rozne imprezy halloween, na ktorych bywalam i doswiadczalam, to nie jest to samo, co w Stanach, gdzie ludzie, wszyscy ludzie, mlodzi, starzy, dzieci traktuja to niemalze jak swieto narodowe, wlacznie z tym, ze niektorzy zamawiaja stroje na halloween miesiace wczesniej. Domy z tej okazji sa dekorowane, wszedzie mnostwo dyn, juz w ciagu dnia mozna zobaczyc ludzi z spejalnym makijazem na halloween, nie wspominajac juz o przebranych dzieciach, ktore biegaja po ulicach od domu do domu zbierajac cukierki. Wracajc do naszego halloween w Greenville, zabawa byla wysmienita, duzo smiechu, wrocilismy do domu, a na drugi dzien kac morderca, jakiego dlugo juz nie pamietalam i tak zwana pozycja smierc az do wieczora :D
                                                                                                                                                                  

Close to our house there is a store, which is open only one month before Halloween, and there is bunch of different outfits for Halloween. You can get really scared while entering to this store, because the scenery of the store is scary and spiritual. This store on Halloween day was so crowded. Probably most of people, same as we were waiting to buy an outfit for the last moment. Mike and I made choices. I was a witch and Mike was a famous in America uncle Sam. We dressed up and in excellent moods we went to Greenville. Greenville is a student town, because there is an East Carolina University, which is very famous and good in this area. Streets on this night were full of dressed and happy people. We spent this night in a few clubs, which are similar to Mazowiecka street in Warsaw. We were having so much fun and we did not waste an alcohol :D I was having so much fun, as on a Polish feast, after a few my favorite drinks called Long Island in club in Harlem style, what Mike captured on a video :D Summarizing my first Halloween in America I have to write, you need to experience that on your own. I was on different Polish, Halloween events, which are more common now, despite the fact that this kind of holiday is not tolerated by Catholic church, but for sure it is not the same as Halloween in the US. All people in the US, old, young, children treat Halloween almost like a national holiday, including fact that some of the people order their outfits months before Halloween. Houses are decorated, everywhere is lot of pumpkins, on Halloween day people walk with painted faces and children run on the streets and collect sweets. Our Halloween in Greenville was great! Lot of fun and laugh! We came back home and next day we were experiencing horrible hangover, which I do not remembered for a long time :D





Chicago

W drodze powrotnej z Detroit, stan Michigan wyruszylismy w kierunku Chicago. Pokonalismy stany takie jak: Ohio, Indiana, az w koncu dotarlismy do Illinois i naszego celu podrozy- Chicago. Dystans z Detroit do Chicago to okolo 300 mil, nam udalo sie go pokonac w 5h. W Chicago mialam umowiona wizyte z Panem Doktorem Ireneuszem Stobieckim, Mistrzem Bioenergoterapii, z racji tego, ze ja ostatnio bardzo zainteresowalam sie energia krazaca w naszym ciele, jej wplywem na nasze samopoczucie i w ogole zycie. Przesylam link jak ktos wiecej chcialby sobie poczytac: http://www.ireneuszstobiecki.com/en/. W Chicago dlugo nie zabawilismy, ale wizyta w jednym z najwazniejszych miast USA odhaczona :) Moj chlopak holowal  samochod, ktory zakupil w Detroit do Chicago, a potem z Chicago do Karoliny Polnocnej. Bylo to dosc smieszne, jak wjechalismy do samego centrum Chicago z takim towarem, no ale coz ja mialam umowiona wizyte z Mistrzem Bioenergoerapii, a czego nie robi sie dla milosci :D :) W drodze powrotnej juz do domu, do Havelock, w stanie Indiana mielismy kontrole drogowa, nasz pies prawie rzucil sie na funkcjonariusza, ale jakos to ogarnelismy, powod zatrzymania, jechalismy caly czas pasem szybkiego ruchu z holowanym samochodem :D mandatu jednak brak i dobrze :) Z Indiana przez Kentucky, Zachodnia Wirginie, Wirginie dotarlismy do domu, do Havelock w Karolinie Polnocnej. Dodam jeszcze, ze w Zachodniej Wirginii mielismy trudnosci ze znalezeiniem stacji benzynowej, a konczylo nam sie paliwo, natomiast ja naladowana energie od Mistrza Bioenergoterapii caly czas powtarzalam mojemu Majkowi, ze wszystko bedzie dobrze, dojedziemy do domu :D no i dojechalismy. Jako ze nasza podroz z Illinois do Karoliny Polnocnej w sumie trwala ponad 20h to zatrzymalismy sie na noc u Johna, Jennifer i malego Landona na farmie w Wirginii, o ktorej juz wczesniej pisalam. Po miesiacu spedzonym w Detroit, po wycieczce do Chicago, do Havelock dotarlismy 31 pazdziernika, czyli w Hallowen, krotko mowiac musielismy szybko kupic, stroje, przebrac sie i na impreze… :)

                                                                                                                                                                                                                    

On way back from Detroit, Michigan we went to Chicago. We were driving through Ohio, Indiana until we got to Illinois state and Chicago. Distance between Detroit and Chicago is about 300 miles. We made it in 5 hours. I had an appointment in Chicago with doctor Ireneusz Stobiecki, master of bioenergytherapy, because last time I am interested in energy flowing in our body and her influence on our frame of mind and general living. I am sending you a link, if you are interested to get more information about it: http://www.ireneuszstobiecki.com/. We did not spend a lot of time in Chicago, but at least we were in one of the most important city in the US :D My boyfriend was towing to Chicago a car, which he bought in Detroit, and than from Chicago to North Carolina. It was funny when we drove into the center of Chicago with this cargo, but well... I had an appointment with a master of bioenergytherapy, and what you wouldn't do for love? :D On way back to Havelock, in Indiana state we got pulled over and our dog almost attacked an officer, but eventually we were fine. The reason for pulling over was that we were driving on left, fast lane with towed car. We did not get a ticket. We arrived to Havelock in North Carolina, after passing Indiana, Kentucky, West Virginia and Virginia. We were having some troubles with finding a gas station in West Virginia, and our fuel was ending, but I was full of energy, which I got from the master of bioenergytherapy and I was repeating to my Mike that all will be fine and we will get home:) and we got home! Our trip from Illinois to North Carolina lasted 20 hours in total, that's why we stopped at John, Jennifer and small Landon farm in Virginia, which I was writing about before. We spent in Detroit one month, after trip to Chicago we finally got to Havelock on October 31st, which is Halloween. We had to do fast, Halloween outfits shopping and than get dressed and go party...:)

Zalaczylam mape, zeby dac wyobrazenie o tym jak sie przemieszczalismy :)

I attached a map, so you can imagine how we were moving :)


Chicago











A ponizej nasza dluuuuga droga z Chicago do Karoliny Polnocnej przez wymienione wyzej Stany ... takie widoki uwiecznilam...

Below our long way from Chicago to North Carolina through states mentioned above...
I captured those views...















Tutaj przerwa w podrozy, czyli Orange w Wirginii- ja z malym Landonem

Here is a break in our trip, which is Orange, VA. Small Landon and I. 


Jennifer


i Majko z Landonem/Mike and Landon





Detroit

Po 14 godzinnej podrozy samochodem z Polnocnej Karoliny, dotarlismy do Detroit, miasta polozonego w stanie Michigan, na polnocnym brzegu rzeki Detroit, laczacej jeziora St. Clair i Erie. W przeszlosci miasto bylo bardzo duzym skupiskiem Polonii. W Detroit mieszka ponad polowa czarnej ludnosci stanu Michigan, co oczywiscie zauwazalne jest golym okiem. Dzielnice, ktore zamieszkuja biali ludzie bardzo roznia sie od tych zamieszkiwanych przez czarnych, sa przede wszystkim czyste. W Detroit widoczny jest podzial na biednych i bogatych, czarnych i bialych, co ma swoje podloze w historii Detroit i calego stanu Michigan.W przeszlosci Detroit to jeden z najwiekszych na swiecie osrodkow produkcji samochodow. W 2013 r. Detroit oglosilo upadlosc. Spedzilismy miesiac w Detroit, poniewaz moj chlopak musial tam byc sluzbowo. Troche sie tam wynudzilam, mimo iz mieszkalismy w hotelu Marriott z pelnym dostepem do roznych udogodnien. W ktoras z sobot wybralismy sie na polski obiad do Polskiego Kosciola Narodowego w Detroit. Bylo to spotkanie, na ktorym oczywiscie przewazali Polacy, mieszkajacy zazwyczaj juz od wielu lat w Ameryce. Zjedlismy tam kotleta schabowego z kapusta, zurek, kielbasa, pyszne ciasta. Na spotkaniu tym poznalam starsza Pania, z tego co pamietam to okolo 80 lat, mieszka ona od 26 lat w Ameryce. Przyleciala jako wdowa 26 lat temu odwiedzic swoja rodzine w Detroit, w tym samym czasie poznala Polaka, ale juz obywatela Stanow Zjednoczonych, po kilku miesiacach wzieli slub, ona dostala zielona karte, natomiast jej maz zmarl po 6 latach malzenstwa, kobieta odziedziczyla dom i reszte majatku. Nigdy nie nauczyla sie jezyka angielskiego, probowala sciagnac do Stanow swoje dorosle dzieci, ktore zostaly w Polsce, niestety mimo wielu prob jeszcze wczesniej ze strony jej meza, a potem z jej strony dzieci nie otrzymaly przepustki za ocean ... Kobieta juz w podeszlym wieku jest w tym wielkim kraju, w tym upadlym miescie zupelnie sama, kompletnie zdana na siebie, podobno nie ma zbyt duzo znajomych wokol siebie ... kiedy uslyszala, ze ja mowie po polsku powiedziala "Bogu dzieki, chociaz jedna tu po polsku mowi". Kobieta bardzo sie przede mna otworzyla i wyzalila. Powiedziala mi, ze gdyby miala tu chociaz jedno dziecko to zostalaby w Ameryce juz do smierci, ale teskonta jest straszniejsza i obecnie stara sie sprzedac dom, jak tylko uda jej sie to zrobic, natychmiast wsiada do samolotu i wraca do dzieci do Polski. Kolejna historia z Detroit, to historia pewnej fryzjerki- Polki, przemilej kobiety mieszkajacej w naprawde niebezpiecznej dzielnicy Detroit. Kiedy pojechalismy do jej zakladu mimo, ze byl on "otwarty", to musielismy zapukac, bo drzwi byly zamkniete na klucz, z racji miejsca w ktorym znajduje sie ten zaklad. Kobieta jest juz Stanach Zjednoczonych od ponad 40 lat, prowadzi swoj zaklad fryzjerski. Powiedziala mi, ze te ponad 40 lat temu jej maz wieloletni z reszta alkoholik wyszedl do pracy, bedac w Polsce i juz z niej nie wrocil, poniewaz mial zaplanowany caly wyjazd do USA o czym jej nie poinformowal nigdy wczesniej, zrobil to dopiero, gdy byl juz w Stanach. Kobieta dolaczyla do niego po 4 latach i zachlysnela sie Ameryka, stwierdzila, ze to piekny kraj wielu mozliwosci i sukcesu. Oczywiscie trudno sie dziwic jej spostrzezeniom z racji czasu, w ktorym opuszczala Polske. Bardzo ciezko pracowala cale zycie w Stanach, angielskiego nigdy nie uczyla sie w szkole, tylko w codziennych sytuacjach zyciowych, bylo ciezko, ale warto bylo :) Na koniec dodala, ze mimo, ze jest juz w Stanach tyle lat, to jest ona tu cialem, bo duch caly czas w Polsce :)Jesli chodzi jeszcze o moj czas w Detroit, to nadwyrezylam kregoslup, po codziennym 40 minutowym plywaniu i robieniu 200 brzuszkow dziennie. Wyladowalam w szpitalu, po czym dostalam zakaz uprawiania sportu przez jakis czas. Doswiadczyalm rowniez pierwszy raz w zyciu goracego masazu. 
                                                                                                                                                                

We arrived to Detroit in Michigan after 14 hours of driving from North Carolina. Detroit is situated on the bank of the Detroit River, which connects St. Clair and Erie lakes. Detroit in the past had such a big concentration of Poles. Almost have a black population of Michigan lives in Detroit, what you can very easily notice. Districts inhabited by white people look different than those inhabited by black, first of all they are clean. You can very easily notice in Detroit a division for poor and rich people, blacks and whites, what is based on Detroit and whole Michigan state history. Detroit used to be the biggest car production center in the world. Detroit went bankrupt in 2013. We spent in Detroit one month, because my boyfriend went there for a business. I was a little bit bored in there despite the fact that we were living in Marriott hotel with bunch of amenities. We went for a Polish dinner on one Saturday to Polish National Church in Detroit. It was a meeting with Polish people who live in America for many years. We ate kotlet schabowy with cabbage, zurek, sausage and delicious cakes. I met there an older lady, and if I remember well she was about 80 years old. She lives in America for 26 years. She arrived here 26 years ago as a widow to visit her family in Detroit, and same time she met a Polish man, who already a US citizen. They got married after a few months, she got a Green Card, and her husband died after 6 years of marriage. She got a house and the rest of assets. She has never learned English. She was trying to get her adult children to the US, who stayed in Poland, but unfortunately despite her and her husband attempts children did not get a permit to go overseas... This lady advanced in years is alone in this big country, in this bankrupted city. She can on rely on herself. She said that she does not have a lot of friends there. She said "Thanks God, that just one speaks Polish here" when she heard that I speak Polish. She did open up and lamented to me. She told me that if she had just one child here, she would stay in America for the rest of her life, but longing for loved ones is stronger, and now she is trying to sell her house. As soon as she will do it, she gets on plane and she comes back to children, to Poland. I have another story from Detroit about a  such a nice Polish lady, who is a hairdresser and she lives in really dangerous district of Detroit, when we went to her saloon we had to knock to the  closed door, even though saloon was "open". The reason for that is the place where it is located. This lady lives in the US more than 40 years and she has her own hairdresser business. She told me that 40 years ago her husband, who is an alcoholic left house for work and he did not come back, because he had planned trip to the US. He never told her anything until he arrived to the US. The lady came to him after four years and she was very impressed of America. She thought that it is a beautiful country with many opportunities and success. I am not surprised that she had feelings like that, because of communist time when she was leaving Poland. She was working very hard in the US, she never learned English in school, only in everyday situation. She said that it was very hard, but it was worth to do that:) At the end she told me that no matter that she is in the US for a such long time, here is only her body, but her soul is still in Poland:) Let's say about my time in Detroit now... I hurt my spine, because I was swimming every day 40 minutes and doing 200 crunches. I went to hospital, because of the pain which I had and they prohibit me doing sport for a while. I also experienced first time in my life a hot massage. 

Tajskie jedzonka- pycha!!!/Delicious Thai food!!!


Zacmienie ksiezyca. Wychodze ktoregos wczesnego ranka z psem na spacer, a tu pomaranczowy ksiezyc.

Moon eclipse. One morning I walked out a dog and I saw an orange moon.


Coyote Joes <3



Czasem nudzi nam sie zdrowe odzywianie, a wtedy .... tak po amerykansku :D

Sometimes we get bored of healthy food and than we do it American style :D



A tutaj ja na byku, wczesniej spadlam, niz weszlam./Me on bull. I fell down earlier than I got on it.